Economische schaarste

Twee weken geleden sprak ik met een ondernemer over zijn MVO-beleid. Hij had een prachtige, duurzame visie op werknemerschap. Maar deed niet aan energiebesparing op kantoor. 'Ik kan wel heel pietluttig elke avond alle computers op kantoor uitzetten', zei hij. 'Maar als ik 1 keer naar ons filiaal in China vlieg, stoot ik meer CO2 uit dan ons kantoor in een heel jaar genereert. En gemiddeld vlieg ik vier keer per jaar naar China. Dus ik maak me niet zo druk over ons energieverbruik op kantoor.'

In eerste instantie wilde ik protesteren tegen zo'n laat-maar-waaien houding. Vanuit het idee dat je als mens en onderneming een soort morele verantwoordelijkheid hebt om bewust om te gaan met de aarde en dus ook met energie.

Maar hij vervolgde: 'Het echte probleem is dat de olie nog te goedkoop is. Laten we die natuurlijke grondstoffen maar zo snel mogelijk opmaken. Als die dan echt schaars worden, en de prijs stijgt, dan zul je eens zien hoe snel er innovatieve, duurzame alternatieven zullen ontstaan om ons van energie te voorzien. En dan pas maken we echt vorderingen met een duurzame maatschappij.'

Er niets voor laten en toch het Walhalla bereiken. Ergens klonk dat best aantrekkelijk. En dat verwarde me.

Later bedacht ik me dat het voor ons westerlingen ook wel makkelijk praten is. Stel dat het geschetste scenario waar is. Dat pas door flinke schaarste echte duurzaamheidsinnovatie ontstaat. Dan zullen een hoop mensen eerst flink lijden door die uitputting. Grote kans dat wij daar wel aan ontkomen. Hoogstwaarschijnlijk zijn andere continenten veel meer de dupe. Dan wordt het meer een soort 'naar de hemel door de hel' (tekst van  Stef Bos). En hoe kun je jezelf dan nog in de ogen kijken in die nieuwe duurzame wereld?

Maar toch.. 

Duurzaamheidsvisie

Geweldig, de nieuwe website is online. Dat duurde even. Eigenlijk ben ik de afgelopen maanden door hetzelfde proces gegaan als veel van mijn opdrachtgevers. Wat wil ik nu eigenlijk met mijn bedrijf? Wat is mijn Unique Selling Point? Waarom doe ik wat ik doe? Hoe duurzaam ben ik? Wat is duurzaamheid eigenlijk? Ik kwam er niet helemaal uit.

In mijn onderzoek onder innovatieve MKB-ers stel ik die vraag ook. Wat is duurzaamheid? Ook zij hebben geen simpel antwoord. Toch stelt het me gerust dat iedereen wel ongeveer met dezelfde woorden goochelt: bewust, lange termijn, authentiek, puur, respect voor mens en milieu.

Voor mij blijft het voorlopig een zoektocht naar duurzaamheid. Ik neem u graag mee in dat proces. Op dit moment ben ik van mening dat duurzaamheid of maatschappelijk verantwoord ondernemen staat voor bewust opereren, vanuit een lange termijn visie. Als je werkt vanuit een lange termijn visie, ga je zorgvuldig om met je mensen, de omgeving en het milieu. Want dat is je kapitaal en je leefomgeving, waar je nog heel wat jaren mee wilt doen. Je neemt daarin bewuste keuzes. En je hoeft niet perfect te zijn, als je maar helder bent in je keuzes. Want ondernemerschap maakt nu eenmaal gebruik van mens en milieu.

Maar hoe milieuverspillend mag je op basis van deze definitie zijn, zolang je het maar bewust doet?

Graag vertel ik u de volgende keer over de interessante milieu-theorie van één van de ondernemers uit mijn onderzoek en hoe me dat verwarde.